Mannen en vrouwen, wees nou eens eerlijk met elkaar.
En rationaliseer niet alles!
Want dat is wat ik zie gebeuren, keer op keer.
Bij zovelen van jullie.
Ik zie het zo vaak: ik krijg een heel verhaal over hoe perfect jouw relatie en jouw vrouw is. Je leven is op orde. Je werk top. Of je bent al gepensioneerd.
En je vrouw is de beste vrouw van de wereld.
De beste partner. De beste oma van jouw kleinkinderen.
Je beste maatje om mee te zijn, mee te reizen
Alles is perfect.
Maar één ding ontbreekt.
Intimiteit.
Je vrouw wil niet meer aangeraakt worden door jou. Laat staan dat jullie nog seks hebben, of dat je nog bij haar binnen mag komen. Dat kan niet meer sinds de overgang, en daar kan zij ook niks aan doen.
Daar moet je je bij neerleggen.
En nee, je gaat niet bij haar weg. Jij voegt je hier ook naar, want zij kan er immers niks aan doen.
En eigenlijk… geeft het ook helemaal niet.
Totdat je weer wordt aangeraakt
Totdat…
Totdat je bij mij op de mat ligt en eens goed en fatsoenlijk aangeraakt wordt.
Dan begint het.
Dan komt de waarheid naar boven.
Dat jij overweldigd wordt door een behoefte aan intimiteit. Aan doen. Aan een vrouw die er is. Waar je je mee kan verbinden. Waar je wel in zou willen kruipen.
Dan komt het gemis keihard naar boven.
Zo erg zelfs dat je eigenlijk niet meer kan ontvangen, omdat je lijf zo aangaat en je meteen in de doe-stand komt. Je komt halen. Je moet iets hebben van ons.
Maar wat gebeurt er dan werkelijk?
Wat er gebeurt, is dat de soep tot een kookpunt komt. Alles wat je zorgvuldig hebt weggerationaliseerd in je hoofd, alles wat je netjes in laatjes had gestopt, ligt ineens open.
En dan is er alleen nog voelen.
Een intense behoefte.
En soms vind je dan ineens dat je recht hebt op dit… of op dat… dat het nu wel kan, en dan ook maar moet.
En dat krijgen wij vrouwen die dit vak beoefenen dan over ons heen.
De leegte die daaronder ligt
Ik maakte er al een video over: over de oedipale fase. Die fase waarin je als klein kind wakker werd in je bekken, en dat gevoel wilde delen.
Maar bij zo goed als niemand werd dat echt goed gespiegeld en ontvangen.
En daardoor lopen we allemaal rond met een bepaalde leegte.
Wanneer er dan eindelijk aanraking komt die werkelijk aanwezig is, kan die oude honger ineens wakker worden.
De behoefte van de volwassen man én de onvervulde behoefte van het kind komen dan tegelijk naar boven.
En dat kan intens zijn.
Huidhonger verdwijnt niet met de jaren
Wat ik in mijn werk steeds opnieuw zie, is dat veel mannen hun behoefte aan intimiteit jarenlang rationaliseren. Ze maken het klein, relativeren het, of vertellen zichzelf dat het niet zo belangrijk meer is.
Maar het lichaam liegt niet.
En die behoefte verdwijnt niet omdat je ouder wordt.
Integendeel. Voor veel mensen wordt de behoefte aan echte, liefdevolle aanraking juist groter naarmate het leven vordert.
Wat je hiermee te doen hebt
Dus wat moet je nu doen?
Nou, erken nou eens dat intimiteit in je leven hoort.
Ook als je al wat ouder bent als man. Intimiteit hoort thuis in elke levensfase. En ik ben van mening: ook in een volwaardige relatie.
Daarom vind ik ook dat je als vrouw niet zomaar kan beslissen dat er geen intimiteit meer zal zijn in de relatie. Daarmee doe je je partner én de relatie tekort.
In een volwaardige relatie is er verbinding op meerdere niveaus: in het bekken, in het hart en ook mentaal.
En vooral mannen: erken ook de bron van je huidhonger. Die ligt vaak in de kindertijd, waarin je een aanwezige vader en moeder nodig had. Als daar een tekort is geweest, doe er dan iets aan. Vul jezelf. En draag je gekwetste deel.
En mannen, nog iets belangrijks: kijk eens eerlijk naar de manier waarop intimiteit in jullie relatie is geweest.
Besef dat wij vrouwen ons vaak veel te gemakkelijk voegen naar de wensen van onze partner en daarbij onze eigen lichaamssignalen negeren. Het zou zomaar kunnen dat dit ook in jullie langdurige relatie is gebeurd. En dat jouw vrouw daarom vanaf de menopauze, wanneer haar lichaam verandert, ineens “nee” heeft gezegd.
Zoek naar manieren om opnieuw intimiteit te beleven.
En zeg ook eerlijk dat je dit nodig hebt.
Neem niet zomaar genoegen met haar nee.
Jouw behoefte aan intimiteit is net zo legitiem als je behoefte aan voeding.
En ook een woord aan de vrouwen
En vrouwen, ook naar jullie wil ik iets zeggen.
Het is waar dat er in lange relaties vaak veel van jullie gevraagd is. Veel vrouwen hebben zich jarenlang aangepast, hun eigen grenzen genegeerd en hun lichaamssignalen opzij gezet om de relatie goed te houden.
Het is dus niet vreemd dat er op een gegeven moment een “nee” komt.
Maar laat dat geen definitief einde van intimiteit worden.
Want ook wij vrouwen hebben behoefte aan aanraking, aan verbinding, aan levendigheid in het lijf. Misschien niet op dezelfde manier als vroeger, misschien ook niet op dezelfde manier als je partner, maar het hoort wél bij een levende relatie.
De uitnodiging is dus niet om weer over je grenzen heen te gaan.
De uitnodiging is om samen opnieuw te ontdekken wat intimiteit voor jullie betekent. Niet vanuit plicht, maar met begrip voor de verschillende behoeften aan intimiteit tussen mannen en vrouwen.
En vooral: ook voor jou!
Jouw lijf is in staat om intens te kunnen genieten, op elke leeftijd. Ook als dat eerder nog niet zo geweest is voor jou.
Dus neem de stap om daaraan te werken.
Als een geschenk aan jezelf.
En aan de relatie.
Wil je er samen met mij aan werken? Dan ben je van harte welkom om je sessie met mij in te plannen.
Dan kunnen we er samen naar kijken. Ik werk op een lichaamsgerichte manier, dat wil zeggen dat ik samen met jou goed naar de signalen van je lijf kijk, en dan kunnen we hands-of of hands-on eraan werken.
